VAS HAPPENİN

  Rui Xue, Feng Wang’ın yatak odasına girdiğinde yatak perdelerinin kapalı olduğunu gördü. Yatağa doğru yürüyüp perdeyi nazikçe araladığında Feng Ming’in uyumadığını fark etti. Yan yatmıştı; sessizce yorganın üzerindeki desenlere bakıyordu. “Da Wang, kalkmak ister misiniz?” dedi Rui Xue yumuşak bir sesle. “Usta, size biraz merhem getirmemi emretti.” Feng Ming, Rui Xue’nin Zhao Lu’dan bahsettiğini duyunca gözleri bir anlığına parladı ama hemen ardından aynı hızla söndü. Zhao Lu’nun kişiliğini çok iyi biliyordu; ona merhem göndermesi imkânsızdı. Büyük ihtimalle Rui Xue kendi başına gidip almış ve bunu söylemişti. Feng Wang doğrulmak için hiçbir hareket yapmadı. Hâlâ uzanıyordu. “Teng Ülkesi’nin prensesi birkaç gün içinde Xue topraklarına girecek, değil mi?” diye sordu. “Evet.” Rui Xue başını salladı. “Bu hizmetçi ayrıca Marki Wannian, Xue Houyang’ın onu şahsen karşılamaya gittiğini de duydu. Usta son zamanlarda bu yüzden çok meşgul… Da Wang, lütfen Usta’nın sizi ziyaret edememe...

  “Gerçekten komiksin. Burası senin evin değil ve yapılan sohbetin de seninle hiçbir ilgisi yok. Toplum içinde bu şekilde konuşmamı yasaklayan bir kanun mu var?” Feng Xiao dönüp adama bakma zahmetine bile girmedi. Yemek çubuklarıyla Cui Buqu’nun kasesine bir parça et bıraktı. Cui Buqu geri çekilmeye çalıştı ama yemek çubukları sanki gözleri varmış gibi hareketini takip etti ve et parçası sonunda kasesine düştü. Cui Buqu, sanki etin üzerinde tükürük varmış gibi, kasesindeki parçaya uzun uzun baktı. Bir daha asla ona dokunmayacakmış gibi görünüyordu. Ama Feng Xiao’nun yaptığı bununla da bitmedi. Masadan bir tabak yeşil fasulye aldı. “Frenk soğanının tadını sevmiyor musun? Sorun değil, burada fasulyeler var.” dedi keyifle. “Senin için soyayım. Bak, ne kadar beyaz ve yumuşaklar. Hadi bir lokma al… Yoksa onları sana kendi ellerimle yedirmemi mi tercih edersin?” Cui Buqu: “……” Feng Xiao’nun elleri gerçekten güzel görünüyordu. Fasulyeleri soyarken sanki çiçek topluyormuş gibi zarif ...